De

Radiogemeente

 

 

 

 

“En zie, Ik ben met u al de dagen,

tot aan de voleinding der wereld.”

(Matthéüs 28:20)

   

  Uit de Nieuwsbrief

Home

 

Algemene informatie

 

Activiteitenagenda

 

Uit het Contactblad

 

(vanaf 2015 Nieuwsbrief)

(Alleen te downloaden via Home)

 

De gemeente bidt

(Deze rubriek is vervallen)

Beluister kerkdienst of preek

 

Preken in pdf

 

Contactpagina

 


 

Secretariaat

 

Telefoonspreekuur

 

Links

 

                           2019, nr 3

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

N.B.

ALS U DE NIEUWSBRIEF VIA E-MAIL TOEGEZONDEN WILT KRIJGEN, ZODAT U DEZE IN BOEKVORM KUNT UITPRINTEN, DAN KUNT U ZICH HIERVOOR OPGEVEN VIA HET CONTACTFORMULIER.

 

VIA HET FORMULIER KUNT U ZICH TEVENS OPGEVEN ALS U DE NIEUWSBRIEF LIEVER GRATIS GEDRUKT THUIS WILT ONTVANGEN.

 

 Nieuwsbrief, 2020 nr 1

 

 

 

 

Ziel en Zorg

 

 

 

 

 

In de vorige Nieuwsbrief heb ik geschreven over: hoe woorden van God levens veranderen en daar wil ik graag mee doorgaan. Ik vertel u daarom het verhaal van een Engelse bijbelleraar.

“Mijn vader wilde graag naar Rusland voordat hij stierf. Wij gingen er met de hele familie op vakantie heen. In die tijd waren Bijbels nog ten strengste verboden, maar ik nam een paar Russische Bijbels mee. In Rusland ging ik in kerken op zoek naar mensen die oprechte christenen leken. (Bijeenkomsten van christenen werden vaak geïnfiltreerd door de KGB.)

Op een dag volgde ik na een dienst een man op straat. Ik ging naar hem toe, tikte hem op de schouder. Er was niemand anders in de buurt. Ik haalde een van mijn Bijbels tevoorschijn en gaf die aan hem. Even had hij een blik van ongeloof op zijn gezicht. Toen haalde hij een Nieuw Testament uit zijn zak, dat waarschijnlijk al honderd jaar oud was. De pagina’s waren zo versleten, dat ze bijna doorschijnend waren. Toen hij besefte dat hij een hele Bijbel had gekregen, was hij uitzinnig van vreugde. Hij sprak geen Engels en ik geen Russisch. Wij omhelsden elkaar en hij rende en huppelde door de straat van vreugde.”

 

Psalm 19 vers 11 zegt dat de woorden van God “veel kostbaarder zijn dan de zuiverste honing, vers uit de raat”. Waarom zijn de woorden van God zo kostbaar? Jezus heeft gezegd: “De mens leeft niet van brood alleen, maar van ieder woord dat klinkt uit de mond van God.” (Mattheüs 4 vers 4) Het woord “klinkt” staat in de tegenwoor-dige tijd. Dat betekent dat het nog steeds uit de mond van God komt als een fontein, een stroom die nooit stilstaat. God communiceert voortdurend met ons. Dat doet Hij voornamelijk via de Bijbel met Zijn woorden die levens kunnen veranderen.

Wat een blijdschap bij die Russische man! Wij kunnen het ons waarschijnlijk best voorstellen dat je blij bent met een nieuwe Bijbel en dan nog in je eigen taal. En dat gebeurt nog steeds. U moet maar eens met de Wycliffe Bijbelvertalers spreken. Die vertellen wat er gebeurt als er na jaren werk een Bijbelboek in de taal van een stam uitgedeeld wordt. Maar ook voor ons in onze gecultiveerde wereld is het lezen van de Bijbel, o zo belangrijk.

 

Het lezen van Gods Woord geeft ons:

levenskracht voor de mens,

wijsheid voor de eenvoudige,

vreugde voor het hart,

licht voor de ogen,

vermaning,

de rijkste beloning,

vertrouwen, liefde, dankbaarheid.

 

Het lezen van de Bijbel en bidden horen onlosmakelijk bij elkaar. Lees de Bijbel niet alleen om de informatie die erin staat, maar ook om te luisteren naar God die tegen je praat. En je antwoord hierop is het gebed. Het is een tweerichtingsverkeer wat God ons laat zien in Zijn Woord.

David bezingt en prijst het woord van God en gaat daarna naadloos over in een prachtig gebed. Davids gebed is mijn gebed in Psalm 19, waar hij in vers 14 en 15 bidt: “Behoed ook Uw knecht voor overmoed, laat die over mij niet heersen; dan ben ik onberispelijk en vrij van grove overtreding. Mogen de woorden van mijn mond en de overleggingen van mijn hart U welgevallig zijn, o Heer, mijn rots en mijn verlosser.”

 

 

 

Gebed

 

O barmhartige Verlosser, Vriend en Broeder, geef

dat wij elke dag meer van U leren, meer van U houden,

meer op U lijken. Amen.

 

Richard van Chichester (13e eeuw)

 

(uit: Gebeden uit het Hart, Gideon)

 

 

 

 

Weet u wat het Woord ons ook leert? Blindelings vertrouwen op God, zoals ik las over de relatie van een vader met zijn kind. Een diep ontroerend, waar gebeurd verhaal.

Tijdens de verschrikkelijke dagen van “The Blitz”, de aanval van de Duitsers op Groot-Brittannië tijdens de Tweede Wereldoorlog, rende een vader met zijn zoontje aan de hand een gebouw uit dat was getroffen door een bom. Voor de gevel van het gebouw was een grote bomkrater. Op zoek naar de dichtstbijzijnde schuilplaats sprong de vader in de krater. Hij strekte zijn armen uit naar zijn zoon en spoorde hem aan om ook te springen. Het jochie was doodsbang, maar hoorde de stem van zijn vader die zei dat hij moest springen. Hij riep vertwijfeld: “Ik kan u niet zien!” De vader riep naar het silhouet van zijn zoon: “Maar ik jou wel. Spring!” De jongen sprong omdat hij zijn vader vertrouwde. Hij hield van hem, geloofde hem en vertrouwde hem.

 

In de Bijbel is geloof vooral een kwestie van vertrouwen. In die zin lijkt het meer op liefhebben. In elke liefdevolle relatie speelt vertrouwen een rol. Geloof is vertrouwen op God, waardoor al je andere relaties ingrijpend veranderen.

Heb jij vertrouwen? Zo ja, waar komt dat vertrouwen vandaan? Heeft het te maken met wat je doet of wat je hebt? Heeft het te maken met je opleiding, je uiterlijk, je atletische vermogens of iets anders wat je goed kunt? Heeft het te maken met wat andere mensen van je vinden?

Er is niets mis met deze dingen. Wij mogen vertrouwen hebben, maar uiteindelijk moet ons vertrouwen gevoed worden door de Heer. Het is heel goed mogelijk om zonder een van de bovengenoemde dingen toch vertrouwen te hebben.

 

De schrijver van Spreuken zegt: “Je kunt vertrou-wen op de Heer.” (3 vers 26a) Waar je in gelooft is een persoon, de Heer. God is de enige die je volledig en in alles kunt vertrouwen. Dit vol-komen vertrouwen verandert je hele manier van leven. Het geeft je veel, onder andere wijsheid en liefde.

Voor wijsheid staat, dat de mens die op zichzelf vertrouwt een dwaas is. Maar de mens die op God vertrouwt, is wijs. U moet Spreu-ken 3 maar eens lezen. God de Vader is altijd te vertrouwen. Hij laat ons nooit los en heeft alles gedaan voor u en voor mij. Hij gaf het kostbaarste dat Hij had: Hij gaf Zijn Zoon. Jezus stierf voor onze schuld en kocht ons daarmee vrij. Wij mogen ons leven overgeven in de hand van Vader en ons laten vallen in Jezus’ handen, zoals die kleine jongen die niets meer zag en toch sprong.

Over die hand maakte Frits Deubel een gedicht.

 

De hand van God

 

Ik voel de hand van God

bij allerhande zaken

en soms kan dat me zo intens

van binnen raken.

Dan kijk ik om me heen

of niemand het kan horen

en zeg hardop: “Mijn God,

´k was zonder U verloren.”

 

Ik voel de hand van God,

niet kwellend maar bevrijdend,

niet streng maar liefdevol,

niet dwingend maar geleidend.

En als die mij dan stuurt

naar de gebaande wegen,

dan zeg ik: “In Uw hand, mijn God,

is ’t al gelegen.”

 

Ik voel de hand van God

en zie mij weer als jongen

als vaders handen vaak

mijn kinderangst bedwongen.

En zoals toen, berg ik mijn hand

vast in de Zijne.

Als een gelukkig kind

voel ik mijn zorg verdwijnen!

 

Met hartelijke groet,

 

Jan van Beelen

vbeelenj@gmail.com)

tel.: 06 - 52 32 26 33

   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Schrijver -Lezers - Groet

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Herder

 

Ik zal er zijn – zo wil Hij heten,

die leed, meer dan wij ooit doorstaan.

Ik ben erbij – en gij zult weten

dat u een herder voor zal gaan.

 

André F. Troost

 

(uit: Licht van hogerhand – Boekencentrum)

 

 

 

Veertigdagentijd

In de komende weken kijken wij weer uit naar Pasen. De 40-dagen tijd is aan de gang. Vanouds voor velen een tijd van inkeer en bezinning. In deze periode staan in veel diensten en Bijbelse dagboeken de gebeurtenissen centraal, die belangrijk zijn voor ons geloof: de weg van onze Here Jezus Christus naar het kruis van Golgotha en naar Zijn opstanding.

 

Jezus gaat de weg van lijden en sterven om zo de dingen goed te maken, nieuw te maken. Om vrede te brengen. Het is een vrede die de wereld niet geven kan. Een vrede die ons dus geschonken moet worden. Een vrede die daarin bestaat, dat Christus zijn leven geeft en zo gehoorzaam is. De ongehoorzaamheid van mensen krijgt niet het laatste woord. Jezus brengt vrede. Waar Adam ongehoorzaam was, is Hij, Christus, gehoorzaam. En zo wordt met Pasen het fundament gelegd voor Gods nieuwe wereld.

Voor deze Jezus is in onze wereld geen plaats, zo blijkt op Goede Vrijdag. Maar op Pasen maakt de Vader duidelijk dat Hij tegen dit leven ‘ja’ zegt. Jezus is de eerste van de nieuwe schepping. Zijn opstanding wekt hoop. 

Om ons heen zien wij uitbarstingen van geweld, zoals nu in Israël om de presentatie van een nieuw vredesplan. Maar de wereldvrede is nog ver weg.

Johannes 20 vers 19 verhaalt van Jezus' verschijning na Zijn Opstanding: “Toen het dan avond was op die eerste dag der week en ter plaatse, waar de discipelen zich bevonden, de deuren gesloten waren uit vrees voor de Joden, kwam Jezus en stond in hun midden en zei tot hen: Vrede zij u!”

Jezus laat ons een vrede na, zoals de wereld niet kan geven.

 

Kerkdiensten en Bijbelstudies

Op zondag 19 april 2020 is de eerstvolgende dienst. Ds. W.M.M. Moonen uit Suawoude zal voorgaan. Muzikale medewerking wordt verleend door het Christelijk Mannenkoor Scheveningen onder leiding van Michael Spaans.

De daaropvolgende dienst is op 21 juni 2020. Dan hoopt Jan van Beelen voor te gaan en zal de bariton Jan Stolk voor ons zingen. In beide diensten bespeelt Jan van Westenbrugge het orgel.

 

De Bijbelstudies in de komende maanden tot en met de zomer zijn respectievelijk op 4 maart, 1 april en 6 mei 2020 onder leiding van Jan van Beelen. Wij komen dit voorjaar dus nog drie keer bij elkaar op woensdagavond van half acht tot half tien in de Christus Triumfatorkerk.

Wij zijn bezig met het boek Handelingen. Hoofdstuk 19 en 20 staan op het programma, waarin Jan van Beelen tevens  verbindingen legt naar andere passages in de Bijbel. Ook als u niet eerder bent geweest, zien wij u graag komen.

 

Meeleven

Wij denken aan de zieken onder ons, aan degenen die wachten op een operatie en ook degenen die herstellende zijn, en hun familie. Wij bidden allen Gods nabijheid en kracht toe en hopen dat u bemoediging mag ervaren, zoals wordt verwoord door de dichter van Psalm 91:

 

Wie in de schuilplaats

des Allerhoogsten is gezeten,

vernacht in de

schaduw des Almachtigen.

Ik zeg tot de Here:

Mijn toevlucht en mijn vesting,

mijn God, op wie ik vertrouw.

 

U allen wensen wij gezegende Paasdagen.

 

Namens de Pastorale Raad van Den Haag,

Joke Verstraate-Krul

   

 

Afscheid

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Voor wie bidden wil

 

Afscheid van onze voorzitter Wim Groenewegen

Helaas heeft Wim Groenewegen met ingang van 1 januari 2020 zijn taak als voorzitter van het bestuur moeten neerleggen.

 

Wim heeft samen met zijn gezin veel betekend voor de Radiogemeente. In de beginjaren heeft de familie Groenewegen meegeholpen op het secretariaat in Bloemendaal met name bij de verzending van het Contactblad en de preken. Daarnaast heeft Wim jarenlang meegewerkt als pastoraal medewerker in de Haagse Commissie en heeft  hij samen met zijn vrouw Reinie en dochter Ingrid vele jaren de boekentafel ver-zorgd in Haarlem, Amsterdam, Leiden en Den Haag. Ook is Wim enige malen voorgegaan als voorganger in onze diensten.

 

Jarenlang heeft Wim in het bestuur van de Stichting op voortreffelijke wijze de functie van secretaris vervuld en de laatste jaren na het overlijden van Leo Toornvliet in 2013 de functie van voorzitter. Gedurende 25 jaar was  Wim één van de “hoekstenen” van het bestuur.

Wij willen Wim bedanken voor zijn belangeloze en jarenlange bijdrage en inzet voor het werk van onze Heiland.

 

Ook de familie Groenewegen onze dank voor alle ondersteuning de afgelopen decennia.

Wij zullen Wim in het bestuur missen. Wij bidden hem Gods onmisbare zegen toe.

 

Gerard Toornvliet

_________________________________________________________________________________

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Het is inmiddels drieënveertig jaar geleden, om precies te zijn zaterdag 22 januari 1977, dat een grote groep van de Radiogemeente in de Parkweg in Bloemendaal bijeen was om te luisteren naar mijn vader die ons de weken erop het boek Prediker zou uitleggen. Ik weet nog goed dat het voor iedereen fascinerende zaterdagen zijn geweest.

 

Er zijn veel ouderen in onze Radiogemeente, die onze Nieuwsbrief lezen. Ook ik ben inmiddels zo’n oudere geworden. Heb ik ruim veertig jaar geleden dat gepriegel in mijn dictaat over Prediker opgeschreven en kon ik dat moeiteloos zonder bril lezen? Het zou nu onmogelijk zijn.

In hoofdstuk 12 vertelt Prediker ons haarfijn wat er lichamelijk gebeurt als wij ouder worden. Hoe ons lichaam zijn kracht verliest, de vensters (ogen) en deuren naar de straat (oren) minder worden, de maalsters (de tanden en kiezen) het werk opgeven en uitvallen, de amandelboom bloeit (de haren grijs worden) en men zich voortsleept…..

 

Is het de bedoeling dat wij met het voortschrijden van de jaren het leven alleen maar zien als een opgave? Alle dingen zijn onuitsprekelijk vermoeiend (Pred. 1 vers 8) Prediker heeft al het gezwoeg gezien en gezien dat ook dat ijdelheid is en najagen van wind… (Pred. 4 vers 4) Ja, en waar doe je het voor of heb je het gedaan, die zaak die je hebt opgebouwd? Want wat doen je erfgenamen ermee als je straks sterft? Te gelde maken? Het afbreken?

 

Prediker laat ons alles van het leven zien. De lach en de traan en vraagt zich af wat beter is? Voorspoed of tegenspoed? Waar heb je het meeste aan voor een weg omhoog in je leven? Het is opgaan, blinken en verzinken. Hij vraagt bij alles af of het hem tot geluk brengt, maar wat zegt hij? “Eén lot wacht ons allen en dat is het graf.”

 

 

De geest wordt rijk

door wat hij ontvangt.

Het hart wordt rijk

door wat het geeft.

 

Victor Hugo

 

(uit: Moed houden, Kok Lyra, Kampen)

 

 

 

Uiteindelijk komt Prediker tot de slotsom, dat de verlossing niet uit jezelf, niet uit hoe je leeft, niet uit wat je doet of nalaat komt, maar van Iemand anders. Iemand die ook ongelooflijk veel heeft meegemaakt in Zijn leven en de weg vrijwillig is gegaan van geboren worden en sterven.

1 Korinthe 15 vers 58 zegt ons: “Daarom, weest standvastig, onwankelbaar, te allen tijde overvloedig in het werk des Heren, wetende dat uw arbeid niet vergeefs is in de Here.” Standvastig: wees blijmoedig op je post in het werk des Heren, het Koninkrijk.

Dat is het antwoord op Prediker, die met een heleboel vragen bleef zitten. Niets is uiteindelijk tevergeefs wat wij doen hier op aarde. Geen enkel gebed is vruchteloos.

 

Wat zo ongelooflijk geweldig is dat het christelijk geloof niet ophoudt bij “halleluja” en “het is volbracht”. De Bijbel gaat met ons ook de weg door de diepte, het “niet meer zien zitten”, langs de afgrond van de twijfel die regelmatig onze levensweg kruist. Dat kunnen wij allemaal lezen in Prediker.

Maar bij al zijn twijfel, pessimisme, soms optimisme (“Eet uw brood met vreugde”, Pred. 9 vers 7), zijn onophoudelijk vragen naar de zin van alles, wijst Prediker regelmatig op God.

 

Het is aannemelijk, dat Prediker geen jongeman meer was toen hij zijn wijsheden schreef. Jaap Zijlstra vraagt in een van zijn gebeden “Bij het ouder worden”: “Bewaar mij voor een saaie oude dag, een beek die stilstaat, vertroebelt; help mij om stromend te blijven…. Eindelijk heb ik volop tijd mij in te zetten voor Uw gemeente…. Help mij om zelf geen wandelend klachtenboek te zijn, maar een leesbare brief voor U. Help mij om niet mijzelf tot middelpunt te maken, maar voor mijn naaste te zijn een luisterend oor, een helpende hand.” *)

 

En als wij geen ondraaglijk, uitzichtloos lijden hebben, dan kunnen wij volmondig beamen, of wij nu jong zijn of oud, waarmee Jaap Zijlstra zijn gebed begon: “Hemelse Vader, hoe ouder ik word, hoe meer ik van het leven ga houden.” Niet omdat bij de Heer zijn niet “verreweg het beste” zou zijn, zoals Paulus meent, maar omdat wij, zolang wij leven, hier een taak op aarde hebben, die nooit ophoudt, zolang wij geestelijk gezond zijn. Denk maar aan de oude apostel Johannes, die ons het enige profetische boek uit het Nieuwe Testament, Openbaring, heeft nagelaten.

 

Nee, het leven is geen opgave. Evenmin het gebed. Ook niet als wij ouder worden. Laten wij de Heer toch loven en prijzen, Hem psalmzingen: het leven is een gave! Te kunnen bidden is een gave! Een gave van God!

Moeite en strijd, teleurstelling en blijdschap, geloof en twijfel, ziekte en gezondheid, ze horen allemaal bij het leven van een christen, zoals bij ieder ander, maar voeren ons uiteindelijk naar de weg omhoog. Zo ver omhoog, totdat wij eindelijk klaar zijn voor die andere, nog veel grotere gave van de Heer: een nieuw leven, eeuwig bij Hem.

Eta Toornvliet

*) uit Inkeer, Kok, Kampen

 

 

 

 

Voor de wereld bidden wij

 

Schepper, Bron van licht,

Oorsprong van leven,

voor de wereld bidden wij.

 

Voor geteisterde landen,

voor vervuilde stranden,

voor brandende bossen

bidden wij.

 

Voor doodzieke vogels,

voor stervende vissen,

voor ontbladerde bomen

bidden wij.

 

Voor blanken en zwarten,

voor medelanders,

voor gast en vreemdeling

bidden wij.

 

Voor weduwnaars en weduwen,

voor wezen, mensen zonder hulp,

voor wie alleen door de wereld gaat,

bidden wij.

 

Om vrede,

om liefde en barmhartigheid,

om vreugde en rechtvaardigheid

bidden wij.

 

Laat komen, God, Uw Rijk,

laat deze aarde vandaag al

Uw hemel zijn.

 

André F. Troost

 

 (uit: Licht van hogerhand, Boekencentrum)

 

   

! DEZE PAGINA IS MOMENTEEL ALLEEN TE DOWNLOADEN VIA HOME !